De baan is open
Qualifying ronde mogelijk
Trolleys toegestaan
Buggy's toegestaan
Putting green open
Driving range open
Zomer greens
De baan is open
Qualifying ronde mogelijk
Trolleys toegestaan
Buggy's toegestaan
Putting green open
Driving range open
Zomer greens
Omdat de greens worden aangepast en vergroot, is dit ook hét moment om in de ontwerpen enkele uitgangspunten mee te nemen.
- Voldoende pinposities. De greens moeten groot genoeg zijn om minimaal acht pinposities te kunnen realiseren. Dit helpt het gras zich beter te herstellen na intensief gebruik.
- Meer ruimte voor vorm en variatie. De huidige greens zijn vrij klein en daardoor relatief vlak — denk aan hole 2, 3, 11 en 17. Door de vergroting kunnen we meer ondulatie en karakter aanbrengen zonder dat dit ten koste gaat van het aantal pinposities.
- Diversiteit in vormen. Waar de greens nu grotendeels rond zijn, bieden de nieuwe ontwerpen meer variatie: sommige worden diep en smal, andere juist ondiep en breed, en er komen zelfs enkele diagonale liggingen bij.
- Meer mogelijkheden voor ‘running game’. Op dit moment hebben we tien verhoogde greens, wat de speelopties beperkt. De nieuwe ontwerpen houden hier nadrukkelijk rekening mee.
- Betere landschappelijke inpassing. Er is zorgvuldig gekeken naar hoe de greens zich voegen in hun omgeving. Vooral bij holes 1 en 9 zal dit in de nieuwe situatie duidelijk verbeteren ten opzichte van nu.
Het baan+ deel van het plan omvat werkzaamheden die niet gerelateerd zijn aan de greens. Denk met name aan tees en bunkers.
Op deze pagina per hole per hole enkele Computer Renerated Images (CGI’s) en een beknopte uitleg van de renovatie.
Hole 1
De witte en gele tee liggen circa 70 cm lager en iets gedraaid, waardoor de speellijn gericht is op het midden van de fairway. In de oorspronkelijke situatie was de oriëntatie visueel en speltechnisch richting de driving range.
De lagere ligging vergroot bovendien het bruikbare tee-oppervlak, wat bijdraagt aan een betere spreiding van belasting en herstel van het gras.
De blauwe tee ligt bij de gele en witte tee. De plek voorheen was klein en deed geen recht aan de gebruiker van deze tee…
Aan de rechterzijde van de fairway liggen twee bunkers die het spel strategisch sturen. De eerste bunker vangt ballen richting de driving range. De tweede bunker, circa 50 meter verder, ligt in het landingsgebied van de long hitters en introduceert een duidelijke risk-rewardkeuze voor deze categorie spelers.
De openingsgreen is ruim opgezet en ligt lager in het landschap, waardoor deze natuurlijker aansluit op het omliggende reliëf. Het ontbreken van een verhoogd plateau vergroot het aantal approachopties: de green laat zich zowel hoog als via de grond aanspelen, afhankelijk van wind, ligging en gekozen aanspeelroute.
Een bepalend element is de heuvel rechtsvoor de green. Hierdoor ontstaan uitdagende pinposities die vragen om een hoge approach vanwege de duidelijke downslope vanaf de heuvel. Tegelijk blijft een running shot mogelijk, mits rekening wordt gehouden met de bunker die ruim vóór de green in de speellijn ligt en daarmee deze lijn beïnvloedt.
De linkerzijde van de green biedt bewust meer ruimte. Dit zorgt voor functionele doorstroming van buggies en trolleys en waarborgt ook dat, ondanks het verkeer, de kwaliteit van het speeloppervlak behouden blijft.
Hole 2
De rode tee, die wat naar voren is verplaatst, voegt zich vanzelfsprekender in het landschap, conform zowel de klassieke (pre-WWII) als moderne architectuurvisie. De fairway is verhoogd, waardoor deze beter bestand is tegen een structureel hogere grondwaterstand.
Rechts voor de vijver ligt de oranje tee, gepositioneerd op de overgang tussen fairway en rough. Vanuit deze positie ontstaat een eerlijker perspectief op de hole met een duidelijke speellijn richting de fairway.
Vanaf het zadel opent zich het gebied rond de green. De linkerkant van de witte tee van hole 3 is ingekort, waardoor deze minder dominant aanwezig is in het zicht naar de green. Aan de rechterzijde van de green verdwijnt het schelpenpad, mogelijk gemaakt door het afvlakken van de opgang naast de green. Dit zorgt voor een vloeiende routing en een natuurlijker geheel, met behoud van flexibiliteit indien onderhoud daarom vraagt.
De green is linksvoor en rechtsachter vergroot. Aan de linkervoorzijde ligt een extra tier die specifiek ontworpen is voor een uitdagende pinpositie. De dominante richel, die van links naar rechts over de green loopt, is afgevlakt, waardoor de strategische werking blijft, maar de overgang natuurlijker aanvoelt.
De uitbreiding aan de rechterachterzijde sluit logisch aan op het bestaande terrein, aangezien dit gebied al onderdeel was van de fairway surround.
Hole 3
(beelden gemaakt voor verwijderen bomen en bossages)
De overgang tussen hole 2 en hole 3 verloopt vloeiend. De green van hole 2 loopt over in de surrounds, die op hun beurt weer overlopen in het teecomplex van hole 3, waardoor een samenhangend geheel ontstaat.
Het teecomplex is breder en groter, wat meer variatie biedt in de plaatsing van de markers — essentieel voor een par 3. De witte tee ligt op gelijke hoogte met de andere tees en storende elementen zoals de betonnen bielzen verdwijnen.
De green is nu een lange, smalle multi-tier green, uitgebreid naar zowel de voor- als de achterkant. Aan de achterzijde gaat de green bijna tot aan de gele tee van hole 4, maar er is nog steeds voldoende ruimte voor spelers met trolleys.
De pinpositie is allesbepalend voor de hole. Onder vergelijkbare omstandigheden kan het verschil oplopen tot wel drie clubs tussen een pinpositie voorop en achterop.
De achterste tier is zo vormgegeven dat deze goed bespeelbaar blijft, met voldoende ruimte om een bal te laten landen en tot stilstand te brengen.
Hole 4
(beelden gemaakt voor verwijderen bomen en bossages)
De rode tee ligt meer naar rechts, in lijn met de natuurlijke speellijn van de fairway. Het landingsgebied is zo gemodelleerd dat ballen minder snel in de kuil rechts terechtkomen.
Belangrijk, omdat de onnatuurlijk afgevlakte kuil aan de natuur wordt teruggegeven en daarmee beter aansluit op de omgeving.
De green is met name aan de linkervoorzijde uitgebreid en krijgt een duidelijk two-tierkarakter. De richel loopt van links naar rechts, met links een sterker accent. Aan die zijde blijft de green goed aanspeelbaar via de grond.
Aan de rechterzijde verandert het spel wezenlijk. Waar voorheen een diepe kuil ballen opving op een klein oppervlak, ontstaat nu een gebied dat slagen nog steeds opvangt, maar ook verspreidt.
Een bunker rechtsvoor de green fungeert als eerste opvang, met daarachter een swale als tweede opvangzone.
Wanneer een bal rechts beneden eindigt, resteert een uitdagende maar speelbare recovery. De nadruk verschuift hiermee van straf naar bespeelbare variatie.
Hole 5
(beelden gemaakt voor verwijderen bomen en bossages)
De gele tee ligt circa 8 meter meer naar links, waardoor meer afstand wordt gecreëerd tot de tees van hole 7.
Links, vóór het begin van de fairway, ligt de oranje tee. Deze ligt deels achter een heuvel en daardoor uit het zicht van andere spelers. Een kronkelend pad versterkt de routing en de ruimtelijke scheiding tussen hole 5 en 7.
De green behoudt haar kenmerkende eigenschap dat deze wegloopt van de spelrichting, waarbij de achterkant lager ligt dan de voorkant. De bunker verdwijnt, waardoor het ontwerp meer nadruk legt op contouren en run-offs.
Rondom de green helt de surround van het oppervlak af. Wie de green mist, ligt daardoor al snel meters verder, met uiteenlopende chipmogelijkheden, zowel via de lucht als over de grond.
De rechtervoorzijde van de green is opnieuw geshaped, zodat water beter wordt afgevoerd en de routing richting hole 6 wordt verbeterd.
Hole 6
(beelden gemaakt voor verwijderen bomen en bossages)
Hole 6 is een volledig nieuwe hole, gesitueerd in een natuurlijk amphitheater. De green ligt op een helling die afloopt van hole 5 richting het Wenckenbachpad.
De ‘val’ richting het pad links van de green is uitgesproken en vormt een belangrijk visueel en strategisch element. Door het verwijderen van de Oostenrijkse dennen is dit aanzienlijke hoogteverschil volledig zichtbaar geworden.
De green heeft een kenmerkende hartvorm en laat zich goed benaderen via de rechterzijde, waarmee de bunker links kan worden vermeden. Schuin achter deze bunker zijn een aantal aantrekkelijke, maar lastige pinposities.
Een ‘spine’ loopt vanuit de duinrichel achter de green en verdeelt de green in meerdere secties. Een goede positie op de green wordt hierdoor essentieel.
Hole 7
(beelden gemaakt voor verwijderen bomen en bossages)
De gele, witte en rode tees liggen meer naar rechts. Hiermee is hoogte gewonnen en ruimte gemaakt voor de green van hole 6. Op dezelfde lijn is een aparte oranje tee gemaakt.
Door het verwijderen van bomen aan de linkerkant oogt de hole opener. Het is een mooie korte par 4, waarbij strategisch geplaatste fairwaybunkers vragen om accurate teeshots.
De linkerkant van de green blijft onbeschermd en biedt een meer vergevingsgezinde route. De verlaging aan deze zijde is breder en verfijnder vormgegeven, wat meer mogelijkheden geeft in het korte spel.
De green kent subtiele ondulaties. Het is essentieel om de bal op de juiste plek te laten landen om in de buurt van de hole te komen. Ben je op de green, maar niet in de buurt van de hole, dan wacht een uitdagende lange putt.
Hole 8 > PG
Omdat de vergunning nog niet binnen is, verschuiven we de renovatie van hole 8 naar fase 3 in 2027.
In plaats daarvan doen we dit jaar de putting green. Om dit te realiseren ….
- gaat de chipping green links van 1 dicht om herstel te bespoedigen.
- Staat de putting green eind augustus / begin september in de planning en blijft hij tot die tijd gewoon open.
- Gaat de chipping green daarna – totdat de gerenoveerde putting green open kan – functioneren als putting green.
Hole 9
De nieuwe oranje tee ligt rechtsvoor aan het einde van het pad en vormt een volwaardige toevoeging aan de hole. Wijzigingen aan de overige tees hangen samen met de green van hole 8 en zullen derhalve in 2027 gedaan worden.
De fairway is op meerdere plaatsen opgehoogd ter bestrijding van een hoge grondwaterstand.
Vanaf het zadel ontwikkelt zich de fairway richting een green die sterker verbonden is met de omgeving. De overgang verloopt geleidelijker, waarbij de speelstrategie al ruim vóór de green wordt bepaald. Twee fairwaybunkers spelen hierin een belangrijke rol: één aan de linkerzijde op circa 100 meter van de green en één aan de rechterzijde op ongeveer 50 meter. Deze bunkers zijn geïntegreerd in het aangebrachte reliëf, waardoor fairway en semi-rough natuurlijk in elkaar overlopen.
De speler kiest bewust een lijn en afstand voor de tweede slag, afhankelijk van de gewenste benadering van de green. De green zelf is ruim opgezet en licht verhoogd en is natuurlijk verbonden met de omliggende surrounds.
Op de green zorgen langere, vloeiende ondulaties voor subtiele hoogteverschillen zonder dat abrupte contouren het spel domineren. Aan de linkerzijde van de green sluit het landschap beter aan binnen de natuurlijke context, waardoor het geheel rustiger oogt.